Het magische laatste woord
Transcript van de opname:
Een van de krachtigste technieken die er bestaan om een zin op te bouwen en maximaal effect te sorteren, is alles toe te werken naar… het laatste… woord.
Je merkt natuurlijk dat ik het nu meteen ook deed. Ik had het ook zo kunnen doen: het laatste woord, daar naartoe werken is een van de krachtigste technieken die er bestaan om een zin op te bouwen en maximaal effect te sorteren.
Ik gebruik dan precies dezelfde woorden, maar heb de clou al weggegeven, dus je luistert eigenlijk niet meer naar de rest van de zin. Het is zoiets als in een detective meteen al vertellen wie het gedaan heeft. Of de maaltijd beginnen met… het toetje. Het interessantste is dan al geweest. Maar dat moet je juist bewaren… voor het laatst.
Ik doe het nu een paar keer in mijn eigen tekst ook wat… overdreven, zodat het meer opvalt, en daarmee merk je ook meteen een nadeel. Als je dit bij elke zin doet, maak je elke zin even spannend, de lezer ziet dan de prioriteiten niet meer en haakt na een tijdje af. Plus dat elke zin een vergelijkbare opbouw krijgt en die cadans wordt uiteindelijk ook weer saai. Gebruik deze techniek dus niet bij elke zin, maar bij de belangrijkste, vooral de laatste zin van een alinea. Dat is een ontzettend krachtig effect, als het laatste woord van je alinea, of de laatste twee, drie woorden, de kern bevat.
Transcript vervolgt onder afbeelding…
Het gaat dus over spanningsbouw. Zoals je de moordenaar in een detective ook pas aan het einde onthult, zou onthul je de clou van je zin ook pas aan het einde. Maar daar komt bij dat ons kortetermijngeheugen zo wat leger blijft en wordt ontlast. Je weet vast dat daar maar zes, zeven elementen in passen en als je vrij vroeg je belangrijkste woorden in een zin plaatst, moet je publiek die de hele rest van je zin onthouden. Terwijl als je clou achterin zit, dan ga je meteen verder naar je volgende zin en is er meer ademruimte voor je publiek.
Deze Regel van het Laatste geldt voor woorden, maar ook op groter niveau. Het belangrijkste woord van een zin is de laatste. Maar de belangrijkste zin van een alinea is ook de laatste. En de belangrijkste alinea van een tekst, is inderdaad weer de laatste.
Leer daar dus naartoe te werken. Geniet ervan om je publiek een tijdje een worst voor te houden en dan pas die te geven. Het heeft iets van verleidingskunst ook. In het liefdesspel ga je niet meteen all the way, maar dat bouw je op. In die zin moet elke zin een soort voorspel bevatten, wat geilmakerij, om het zo maar te zeggen, en dan pas… ga je met de billen bloot.
Onthoud dit dus. Er is niets zo belangrijk als het laatste… oké, ik zeg het toch maar… woord.