De geheimen van Sterrenstad | Reinier Sonneveld

Informatie over De geheimen van Sterrenstad

Ilya woont in Sterrenstad. Daar worden Russische kosmonauten opgeleid, om later de ruimte in te gaan. Maar deze plaats staat in geen enkele atlas en Ilya ontdekt dat er nog veel meer niet klopt.

Als zijn vader verdwijnt en niet meer terugkeert, laat Ilya het er niet bij zitten. Samen met vriendin Zlata gaat hij op onderzoek uit en reist hij verder dan een kind ooit heeft gereisd.

Wat vertelt zijn moeder hem allemaal niet? Wat houdt misschien wel iedereen voor hem verborgen? En wil hij eigenlijk wel meer ontdekken?

Voor welke leeftijd is De geheimen van Sterrenstad?

Ongeveer van 9 tot 12.

Heeft het verhaal linken met de actualiteit?

Niet direct. De geheimen van Sterrenstad is een historische jeugdroman, die zich afspeelt in de jaren 80, vlakbij Moskou.

Bestaat Sterrenstad echt?

Ja, als je ongeveer een uur vanuit het centrum van Moskou naar het oosten rijdt, ligt daar Zvjozdny gorodok, wat ‘Sterrenstadje’ betekent. Ook andere details in het boek over deze plaats kloppen. Het is (nog steeds) de plek waar kosmonauten worden opgeleid, zelfs onze eigen André Kuipers heeft er z’n opleiding gehad.

Eerste reacties

‘Voor wie nog twijfelt: kopen en lezen! De eerste druk gaat later heel veel geld waard worden. Topboek.’ (Peter Duijk, jeugdboekenauteur)

‘Ik moest er keihard om huilen. Echt waar. Met tranen en alles en zo.’ (Sebastiaan Brussee, podcastmaker)

Over het schrijven

Op mijn negentiende schreef ik, tijdens een lege zomervakantie, mijn eerste jeugdboek. Eén vriendin kreeg ik zo gek om die te lezen en zij vertelde dat ze dat ene grapje zo leuk vond, waar de hoofdpersoon ‘aaaaaAAAAA’ zegt.

Dat manuscript stuurde ik maar niet op naar uitgevers.

Sindsdien kocht ik regelmatig jeugdboeken, gewoon omdat ze zo lekker weglezen en betaalbaar zijn, maar ook om van te leren. Hoe deden ze dat nou, die grote schrijfhelden van me: Thea Beckman, Louis Sachar, Pieter Koolwijk, John Green, Yorick Goldewijk, Tjibbe Veldkamp…

En intussen natuurlijk blijven oefenen, oefenen, oefenen. Hoofdstukken, halve romans, complete romans. Allemaal in een grote doos, samen met honderden ideetjes.

Afgelopen Kerstvakantie (januari 2025) verveelde ik me, ik pakte die doos er weer eens bij, combineerde drie ideeën die me het meest raakten, en opeens zag ik het voor me. Dit was iets. Hier had ik al die jaren voor geoefend. Dit had ik zelf als kind willen lezen. Dit wilde ik onze zoon voorlezen.

Dus aan het schrijven en daarna voorlezen, elke avond een hoofdstuk, waarbij onze zoon steeds opmerkte wat werkte en wat minder, waarna ik alles herschreef en nu wel opstuurde. Naar Lemniscaat. Natuurlijk. Bijna al mijn schrijfhelden hebben daar hun huis.

Kreeg ik al na twee weken een telefoontje. Ja, hier is Jesse, de baas van Lemniscaat. Wat ik nou voor fantastisch boek had geschreven. Of ik wel wist hoeveel manuscripten er jaarlijks worden opgestuurd (duizenden) en bij hoeveel ze het einde halen en uiteindelijk uitgeven (één, bij een goed jaar).

En of ik toevallig mijn schoenen al aan had om héél snel naar het kantoor te rennen en een contract te tekenen.

Jesse en ik – nog een beetje beduusd – vlak na haar telefoontje, met voor ons het contract.

Reinier Sonneveld in de klas

Ik vind het ontzettend leuk om samen met een klas bezig te zijn met schrijven. Hoe werkt dat nu, een boek schrijven? Hoe kun je zelf met plezier iets schrijven? Wat vind jij de allervetste beginzin? En… hoe werken raketten nou?! (Een van de onderwerpen van De geheimen van Sterrenstad.)

Je kunt me boeken via het contactformulier op deze website en via de Schrijverscentrale.